Pokłosie Uczniowskiego Obozu Naukowego

obserwacje Komentarze (0) »

Główny cel  Obozu, jakim było udokumentowanie przebiegu zjawiska częściowego zaćmienia Księżyca w dniu 25 kwietnia 2013 roku, został osiągnięty, rezultaty obserwacji będą się stopniowo pojawiały na naszych stronach w miarę opracowywania. Dziś tylko naprędce sporządzona animacja oraz tableau z poszczególnymi fazami zaćmienia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Autor: argus

Zaćmienie Księżyca na Kudłaczach

wyprawy Komentarze (0) »

Dziś powróciliśmy z Uczniowskiego Obozu Naukowego jaki odbył się w dniach 25 – 28 kwietnia. Rezydowaliśmy w pasmie Lubomira i Łysiny, należącym do Beskidu Wyspowego, tuż poniżej schroniska PTTK na Kudłaczach.
Głównym punktem programu obozu była obserwacja częściowego zaćmienia Księżyca.

Tytułem wstępu do obszernej relacji tekstowo-obrazkowej jaka niebawem pojawi się na stronie Obserwatorium, zamieszczam fotografię najgłębszej fazy zaćmienia.

Zaćmienie Księżyca 25_04_2013

Zaćmienie Księżyca 25_04_2013

 

I jeszcze w uzupełnieniu… Łysy w noc po zaćmieniu…

…zza drzew…

Autor: Tymon_K

Trochę …

Księżyc Komentarze (0) »

 

…. całość widoczna po kliknięciu na obrazku.

Zacieniony Księżyc

Autor: nauczyciel

Pokój z widokiem

ogólne Komentarze (0) »

Zwłaszcza na lekkopołudniowowschodnią stronę sfery niebieskiej, daje mi możliwość wygodnego oglądania nocnych zjawisk zaćmieniowych. Dzięki temu i ja mogłam ulec ogólnej modzie, co prezentuję w trzech krokach:

1) czas romantycznych uniesień, 2) trudne i niepewne czasy, 3) prześlizgnięcie się nad zagadnieniem.

 

 

Fotografie wykonałam aparatem firmy Sony, model DSC-HX1. A oto dane do ostatniego zdjęcia: przysłona 5.2, czas ekspozycji 1/50s, czułość matrycy ISO-125, ogniskowa 100mm.

Autor: e-dukatorka

Dawno temu w Ameryce…

ogólne Komentarze (0) »

No, może nie aż tak bardzo, bo 23 lata wstecz na pokładzie promu kosmicznego Discovery podczas misji STS-31 wywędrował w przestrzeń okołoziemską Kosmiczny Teleskop Hubble’a. Zdjęcie przedstawia jego pełnowymiarowy model skonstruowany dla testów “naziemnych”. Model ten wraz z zapasowym zwierciadłem znajduje się na wystawie w Muzeum Lotnictwa i Astronautyki w Waszyngtonie, natomiast sam prom Discovery prezentuje się w Udvar-Hazy Center w Chantilly (Wirginia).

Poniżej: Teleskop Hubble’a widziany z pokładu promu kosmicznego Atlantis po ostatniej misji serwisowej STS-125 w 2009r. oraz jego budowa wewnętrzna.

1. antena komunikacyjna

2. klapa

3. osłona przed światłem

4. zwierciadło wtórne

5. zwierciadło główne

6. przedział wyposażenia

7. czujniki optyczne precyzyjnego naprowadzania

8. osłona rufowa

9. moduły naukowe

10. podwójny rozkładany panel baterii słonecznych

 

 

 

 

 

 

 

Autor: e-dukatorka

Słoneczny patrol w Bochni

obserwacje, Słońce Komentarze (0) »

Dnia 24 kwietnia 2013 roku, o godzinie 10:30 czasu miejscowego. Wraz z kolegą i panem Grzegorzem obserwowaliśmy tarczę słońca. Zaobserwowaliśmy siedem plam w trzech grupach, zatem liczba Wolfa wynosi 37 dla szkolnego teleskopu Odyssey 8, o średnicy zwierciadła 8″, zabezpieczonym szarym filtrem foliowym.

 

Obserwatorzy: Wojtek i Krzysztof

 

Autor: Konto nieaktywne ARCHIWUM

Rozbłysk na Słońcu

obserwacje, Słońce Komentarze (0) »

Obszar aktywny 1726, o którym już pisałem, dziś w samo południe wystrzelił flarą, widoczną na załączonej animacji (a także na fotografii, wykonanej w USA teleskopem słonecznym Lunt). Dzieje się tak wtedy, kiedy w miejscu wielkiego zagęszczenia linii sił pola magnetycznego dochodzi do gwałtownego zjawiska. zwanego rekoneksją Parkera. Energia zmagazynowana w  polach magnetycznych zamienia się na energię pól elektrycznych, powodując przepływy ogromnych prądów, bowiem materia słonecznej chromosfery jest w znacznym stopniu zjonizowana. Prądy rozgrzewają plazmę do bardzo wysokich temperatur, co wywołuje emisję promieniowania elektromagnetycznego m.in. w zakresie widzialnym. Zjawisko może trwać nawet kilkadziesiąt minut, a najsłynniejszy rozbłysk kiedykolwiek obserwowany zdarzył się 154 lata temu. O wiele słabszy rozbłysk mieliśmy okazję obserwować w MOA we wrześniu 2010 roku.

Kliknięcie na obrazku powoduje odtworzenie animacji.

 

 

 

 

 

Obrazy zarejestrowano web-kamerką Philips Tou-Cam, umieszczoną w ognisku głównym teleskopu Cassegraina-Maksutowa 180/1800, wyposażonego w filtr H-alfa 60 mm.

Autor: argus

Rośnie nowa, ogromna grupa plam słonecznych

obserwacje, Słońce Komentarze (0) »

Na północnej części części tarczy słonecznej szybko rosną dwa nowe obszary aktywne. Ten oznaczony numerem 1726 niebawem będzie w pobliżu środka tarczy i każdy wyrzut materii z tej okolicy może dosięgnąć magnetosferę Ziemi. A że pogoda wydaje się sprzyjająca, śledźmy uważnie północną część nocnego nieba w nadziei  dostrzeżenia zorzy polarnej.

 

 

 

 

 

 

Powyższy obraz powstał przez złożenie około 500 spośród 2000 klatek, zarejestrowanych web-kamerką zamontowaną w ognisku teleskopu Maksutowa-Cassegraina 180/1800, z aperturą przysłoniętą szarym filtrem foliowym BaaderPlanetarium nr 5.

Kiedy wczesnym popołudniem zniknęły dokuczliwe cirrusy, wykonałem fotografię tego samego obszaru aktywnego, ale tym razem z użyciem filtru H-alfa. O ile poprzednio widoczna była powierzchnia fotosfery, czyli tej warstwy słonecznego globu, która świeci w widmie ciągłym o rozkładzie zbliżonym do widma ciała doskonale czarnego o temperaturze około 5 800 stopni, to w linii wodoru H-alfa oglądamy dolne warstwy słonecznej atmosfery, zwane chromosferą. Gęstość plazmy jest tam znacznie niższa niż w fotosferze i dlatego pomimo wyższej temperatury chromosfera świeci o wiele słabiej, ponieważ jej widmo jest liniowe. W chromosferze powstaje też widmo absorpcyjne, czyli tak zwane linie Fraunhofera. Na animacji widać kolejno żółtą fotosferę, czerwoną chromosferę oraz pomarańczowy obraz będący sumą dwóch poprzednich.

Uczniom MOA, którzy jeszcze nie zapisali się na trzydniowy Obóz Naukowy na Polanie Kudłacze przypominam, że jest jeszcze tylko kilka miejsc, a termin zgłoszeń mija.

Autor: argus

Grupa galaktyk Hickson 44

ogólne Komentarze (0) »

Grupa galaktyk Hickson 44 znajduje się w gwiazdozbiorze Lwa, w odległości około 60 milionów lat świetlnych od nas. Galaktyki te są ze sobą ściśle powiązane grawitacyjne. Widać to wyraźnie na zdeformowanych ramionach galaktyki NGC 3187. Największą galaktyką tej grupy jest obiekt NGC 3190. Oddziaływania grawitacyjne ostatecznie doprowadzą najprawdopodobniej do złączenia się galaktyk w jedną całość .

Zdjęcie zostało wykonane teleskopem Uniwersytetu w Bradford, położonym na Teneryfie.

Autor: Artur Sosnal

Wiosna – to już pewne

ogólne Komentarze (0) »

Nie rozpieszcza nas pogoda w tym sezonie, ale tym razem sprawa jest przesądzona – wiosna zagościła już na dobre. Jej wysłannikiem okazał się być pewien bajecznie upierzony bażant, który zwiedził dziś teren MOA.  Z początku na widok natręta z aparatem udawał, że go wcale nie ma, po czym odmaszerował nie bez godności na pobliskie torfowisko.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Do początkujących uczniów kieruję następujące zadanie: na naszym niebie jest 8 gwiazdozbiorów, wiodących swoje nazwy od ptaków. Należy je wyszukać, podać nazwy polskie i angielskie w mianowniku oraz nazwy łacińskie w mianowniku i dopełniaczu.  Pierwszych troje za prawidłowe odpowiedzi otrzyma po tabliczce czekolady Studencka. Wyniki proszę słać na adres gsek@moa.edu.pl, ogłoszenie zwycięzców nastąpi w piątek, 10 maja w trakcie spotkania na Antylekcji.

Autor: argus
free watch porn vid freewatchpornvid xxx sex porn list xxxsexpornlist xxx sexporn zilla xxxsexpornzilla teen x porn vid teenxpornvid porn amateur x tube pornamateurxtube hit jizz porn hitjizzporn
fullsexmoviestubeporn mobilexvideotube 3gpsexpornvideo freexpornvid xpornzilla hardxxxporntube 3gpsexmovies xvideosporntube xxxporntube/a> hardsexvideo hardsexmovies watchxxxporntube
Silnik: Wordpress - Theme autorstwa N.Design Studio. Spolszczenie: Adam Klimowski.
RSS wpisów RSS komentarzy Zaloguj się
fullxnxxpornvideo tubidy mzik indir
hardsexmobilvideos