Bieszczady i Gujana – co je łączy?

ogólne Komentarze (0) »

We czwartek, 19 grudnia, z poligonu Kourou w Gujanie francuskiej pomyślnie wystartowała sonda Gaia.

Kto chce zobaczyć przedmiot badań Gai, niech w bezksiężycową noc wybierze się tam, gdzie nie dociera łuna miejskich świateł. W takich warunkach nawet ktoś nieobdarzony szczególnie dobrym wzrokiem bez trudu dostrzeże przecinającą nieboskłon, bladosrebrzystą wstęgę Drogi Mlecznej”.

Tam, to znaczy w Bieszczady czy też na Mazury. Tam bowiem gwiazdy są na wyciągnięcie ręki, tam obcujemy w pełni z ogromem Wszechświata.

 

 

 

 

 

 

 

Dla uczestników kółek zainteresowań w MOA zamierzamy zorganizować Zimowy Obóz Obserwacyjny w samym środku bieszczadzkiej głuszy, czyli w Stuposianach. Proponowany termin to początek ferii zimowych, czyli dni od soboty 1 lutego do czwartku 6 lutego. Aby zamierzenie doszło do skutku, niezbędne jest zgłoszenie co najmniej 14 osób – uczniów gimnazjów oraz liceów. Wstępne deklaracje proszę zgłaszać mailem na adres gsek@moa.edu.pl, definitywne warunki uczestnictwa zostaną określone do piątku 17 stycznia.

Autor: argus

Luneta i pierwsze fotografie

obserwacje, Słońce Komentarze (0) »

 

 

 

 

 

 

 

 

Nowo zakupiony refraktor 120mm/600mm na montażu NEQ3-2, 28 grudnia skierowałam na naszą gwiazdę dzienną. Pierwsze fotografie wykonane przy użyciu lunety i aparatu Canon 1100D przedstawiam poniżej.

 

  

   Z filtrem słonecznym Baader Solar Foil ND5

 

 

 

 

 

 

 

 Z filtrem słonecznym Baader Solar Foil ND3,8
i
soczewką  Barlowa

 

 

 

 

 

Na zdjęciach widocznych jest kilka obszarów aktywnych, najciekawsze okazały się regiony 1934 i 1936, które 29 grudnia otrzymały klasyfikację magnetyczną beta-gamma-delta. Plama 1934 znajduje się po zachodniej stronie tarczy słonecznej, rozbłyski jakie może ona wyprodukować nie stanowią już dla Ziemi większego zagrożenia. Obszar 1936 widnieje na zdjęciach w pobliży środka tarczy słonecznej, przez najbliższe więc dni będzie w pozycji geoefektywnej i każdy z niej rozbłysk może oznaczać burzę magnetyczną na Ziem,i ale także stwarza możliwość zaobserwowania zorzy polarnej z szerokości geograficznych, jakie zajmuje Polska.

Autor: nauczyciel

Zadanie i wykłady

obserwacje, ogólne, wykłady, zadania Komentarze (0) »

Witajcie po Świętach!

Jeśli ktoś ma ochotę na porcję wiedzy astrofizycznej, to zapraszam na bezpłatne wykłady do głównej auli AGH, paw. A-0.
11 I 2014 Wykład dr Huberta Siejkowskiego: Wyzwania komputerowe dla wielkich obserwatoriów astrofizycznych, godz. 9:00
18 I 2014 godz. 10:45: Najnowsze metody badań składu atmosfery.
25 I 2014 godz. 12:30: Perspektywy dla nauki i praktyki związane ze spektroskopią.

Przy okazji zagadka:
Jest wigilia. Wypatruję pierwszej gwiazdki. Nareszcie się pojawia. Po ok. 2 godz. widzę tę ‘gwiazdkę’ jak zachodzi, a przy okazji po drugiej stronie względem osi [zenit-południe] widzę wschodzące trzy gwiazdki w poziomie, a kilka stopni pod nimi trzy gwiazdki w pionie. Rozglądam się po niebie i w rejonach zenitu po północnej stronie widzę kilka gwiazd sformowanych w literę ‘W’. Skrajna z tych gwiazd znajduje się o godzinie, gdy zachodzi pierwsza gwiazdka (17:45 lokalnego czasu) w tej samej linii co gwiazda, która nie przesuwała się podczas mojej obserwacji i zenit. Proszę podać nazwę europejskiej stolicy, w której spędzałem wigilię na mojego maila: korep3 */at/* gmail com.
Nagrodą będą cztery kostki z mojej studenckiej za piękny, okrągły, 1500. wpis w niniejszym blogu (o ile ją dostanę), przewidziane są dwie nagrody – jedna dla Nauczyciela, druga dla Ucznia lub Dinozaura lub dwie dla tych dwóch ostatnich. Można wysłać tylko jedną odpowiedź, kto pierwszy ten lepszy. Aha i zapomniałem dodać, że odpowiedź musi być poprawna. Do dzieła! Na odpowiedzi czekam do 12:20, 27 XII 2013, a jeśli nic nie przyjdzie to przedłużam niniejsze audio-tele do 2 I 2014. Wszystkim Uczniom i Nauczycielom oraz Dinozaurom życzę aby w Nowym Roku byli bardzo zadowoleni z tego, co dokonali przez te nowe 366 dni w zakresie astronomii.

Autor: Szymon

Zaglądając pod zimowy horyzont

obserwacje Komentarze (0) »

Zimą na wieczornym i nocnym niebie widnieją znane nam wszystkim gwiazdozbiory, takie jak Orion, Bliźnięta, Byk, Woźnica, Rak, Wielki Pies… W moich rejonach, na 53 równoleżniku, zimą nisko nad horyzontem uda się jeszcze zobaczyć gwiazdozbiór Zająca, Jednorożca, Erydanu. Jednak na obszarach Polski leżących blisko południowej granicy, na 49 równoleżniku, w pogodną zimową noc nisko nad horyzontem udało mi się dostrzec konstelacje Gołębia oraz  Rufy. Są to gwiazdozbiory południowego nieba, które bywają w całości widoczne na południe od równoleżnika 47°N.

Autor: nauczyciel

Pełniąca obowiązki

obserwacje, Wenus Komentarze (0) »

Rolę pierwszej “gwiazdki” odegrała dzisiejszego wieczoru planeta Wenus. Zbliża się ona na niebie do Słońca, a jej odległość od Ziemi maleje, dzięki czemu widomy rozmiar rogalika, bo taki ma ona obecnie kształt, wynosi już ponad 50 sekund kątowych. Pierwszego stycznia wieczorem osiągnie rozmiar jednej minuty kątowej, zatem teoretycznie powinno dać się okiem nieuzbrojonym dostrzec jej niekolisty kształt. Niestety będzie wtedy już tak nisko nad horyzontem, że z trudnością da się ją zobaczyć na jasnym jeszcze od zorzy wieczornej niebie. Co więcej, rogalik mocno schudnie, więc rozkoszujmy się widokiem naszej “Gwiazdy Wieczornej”, póki czas. Po 3 stycznia Wenus będzie bowiem już praktycznie niedostrzegalna, a w roli “Gwiazdy Zarannej” pojawi się dopiero pod koniec stycznia, kiedy to przybierze kształt rogalika, wypukłością zwróconego w lewą stronę.

 

 

 

 

 

 

 

 

Tradycja mówi, że pierwszym człowiekiem, który ujrzał zjawisko faz Wenus, był Galileusz, dysponujący własnoręcznie skonstruowaną  lunetą powiększającą obraz około 30 razy. Był to dla niego dowód rozstrzygający spór pomiędzy modelami geocentrycznym Ptolomeusza i heliocentrycznym Kopernika, oczywiście na korzyść tego ostatniego.

 

 

 

 

 

Ale Wenus odegrała jeszcze jedną ważną rolę w czasach zamierzchłych. Sądzi się, że astronomia narodziła się wtedy, gdy ludzie zdali sobie sprawę, iż “Gwiazda Wieczorna” i “Gwiazda Zaranna” to ten sam obiekt, zmieniający względnie szybko swoje położenie względem Słońca.

Życzę koleżankom i kolegom nauczycielom spokojnych i dostatnich Świąt, zaś w Nowym 2014 Roku zdolnych i chętnych uczniów. Zaś uczniom życzę, aby docenili czas, kiedy są pod opieką Rodziców i aby dawali wyraz tej wdzięczności jak najczęściej.

Autor: argus

Czytelnikom MOAńskiego bloga świątecznie życzę,

ogólne Komentarze (0) »

Christmas Tree Cluster

by każdy znalazł swą gwiazdę – wielką i mądrą, która prowadzi do szczęścia, a Nowy Rok niech pisze Waszą historię szlachetną czcionką.

Autor: e-dukatorka

Animacje z ptakiem & perpetuum mobile

ogólne Komentarze (0) »

Witajcie,
na wigilijnych zajęciach przygotowaliśmy animację z ptakiem, czy jak kto woli (kto był na tych zajęciach) z ptokiem. Ten ptak został dany naszemu Nauczycielowi – Panu Grzegorzowi Sękowi od pewnych dziewczyn z powodów, których już zapomniałem.
W wykonaniu tej animacji wzięły udział trzy osoby:
kierownik (Mateusz Windak)
reżyser (Szymon Ginda) (JA!)
sekretarka (Krzysztof Kułakowski)

Zasada działania tego ptaka jest bardzo prosta i wytłumaczę to w komentarzu do tego wpisu, kiedy ją dokładnie zrozumiem (dla sympatyków MOA – ‘zakumam’).

Aha, właśnie Mateusz objaśnił mi, że ptak ma dziób i rurkę przez całego ptaka. W tej rurce jest chlorek metylu. Obok ptaka jest zlewka z wodą, ale musi być ona zimna, by dziób ptaka mógł się schłodzić. Po co? Gdyż pozycja startowa tego ptaka jest taka, że dziób ma w zlewce. Czyli wytłumaczmy to po ludzku. Mamy ptaka, na mocowaniu, podobnym do mocowania wahadła, które umożliwia mu ruchy (podobne do ruchów wahadła). Do tego jest zlewka. Jak wiadomo, przez ptaka przechodzi rurka z cieczą o wysokiej prężności, co oznacza, że ciecz ta łatwo zmienia objętość pod wpływem temperatury. Początkowo dziób ptaka jest zanurzony w zlewce (pozycja pozioma), następnie, gdy za pomocą dzioba zanurzonego w wodzie schłodzi się ciecz w rurce,  zajmuje ona mniejsza objętość, zmienia się środek ciężkości i ptak przechodzi do pozycji pionowej. Ot co.

Natomiast na pierwszy rzut oka działanie tego ptaka wydaje się podobne do działania perpetuum mobile. W CN Kopernik możecie zobaczyć silniczki (tu czekam na komentarz bardziej znających się na sprawie), które zrobione są z materiałów, które mają zapamiętany kształt. Minimalne zmiany temperatur sprawiają, że pozaginany drucik wraca do swojego pierwotnego kształtu, powstaje energia mechaniczna,  napędza on zatem układ.

Nasz cel był taki, żeby wykonać animację w .gif taką, by zawierała cykle ruchów tego ptaka. Zrobiliśmy to, ale końcowy efekt nam się nie spodobał, ponieważ .gif daje 256 kolorów. Wyzwanie dla potomnych jest następujące: jak stworzyć gifa by zawierał 16 mln kolorów. Ponieważ nam się końcowy efekt nie podobał zaplanowaliśmy, że zrobimy to w .png. Udało się to, ale odtwarzane jest tylko w niektórych programach (np. w Firefoksie, Chrome oraz IE nie odtwarzają tego, choć niewykluczone, że kiedyś będą mogły).  Użyłem programu APNG Anime Maker. Ku doprecyzowaniu: .png otworzą inne prorgamy niż Firefox, ale z wyżej wymienionych tylko on pokaże .png jako animację. Co ciekawe – .png ma mniejszy rozmiar (prawie trzykrotnie) niż .gif, mimo, że zachował kolory, odpowiednio: 13MB i 31MB.


Ruszający się ptak w .GIF oraz w .PNG

 

Autor: Szymon

Spotkanie wigilijne 2013.

ogólne Komentarze (0) »

W ten przedświąteczny czas spotkaliśmy się w MOA na ostatnich w tym roku kalendarzowym zajęciach. Podsumowaliśmy miniony rok. Już snujemy plany na następny.

Po zajęciach zorganizowaliśmy spotkanie wigilijne przy stole. Duduś zrobił tradycyjne już zdjęcie, jednak według mnie lepiej wygląda animacja 🙂

Autor: Marta

Z motyką na Słońce – zupełnie przypadkowo

ogólne Komentarze (0) »

Gdy temperatura otoczenia spada do wartości występujących zazwyczaj zimową porą, to w polarnych chmurach stratosferycznych, w górnych warstwach troposfery oraz przy powierzchni Ziemi może pojawić się pył diamentowy. Składają się na niego kryształki lodu o kształcie przypominającym płatek nie tylko o typowo sześciokątnej podstawie, ale nierzadko też prawie trójkątnej lub czworokątnej. Pył diamentowy odpowiedzialny jest m.in. za powstawanie zjawisk z grupy halo – z których to księżycowe udało mi się sfotografować mijającej już nocy. A przy okazji – Jowisz znalazł się w promieniach nie swojej glorii… 😉 

Autor: e-dukatorka

Góry na Księżycu

Księżyc, obserwacje Komentarze (0) »

16 listopada 2013 roku podczas Obozu Naukowego “Leonidy 2013” wykonałam serię zdjęć Księżyca (o czasie naświetlenia około 1/20s), następnie złożyłam je, a na koniec zaznaczyłam największe pasma górskie na naturalnym satelicie Ziemi.

Autor: Konto nieaktywne ARCHIWUM
free watch porn vid freewatchpornvid xxx sex porn list xxxsexpornlist xxx sexporn zilla xxxsexpornzilla teen x porn vid teenxpornvid porn amateur x tube pornamateurxtube hit jizz porn hitjizzporn
fullsexmoviestubeporn mobilexvideotube 3gpsexpornvideo freexpornvid xpornzilla hardxxxporntube 3gpsexmovies xvideosporntube xxxporntube/a> hardsexvideo hardsexmovies watchxxxporntube
Silnik: Wordpress - Theme autorstwa N.Design Studio. Spolszczenie: Adam Klimowski.
RSS wpisów RSS komentarzy Zaloguj się
fullxnxxpornvideo tubidy mzik indir
hardsexmobilvideos