22 lipca 2026 – Monika
Mamy środę 22 lipca. Słońce wzeszło o 4:56, natomiast schowa się pod horyzontem o 20:37. Dzień będzie krótszy od najdłuższego w roku o 42 minuty.
Tuż po zachodzie Słońca, bardzo nisko nad zachodnim horyzontem, królować będzie Wenus. Jako “Gwiazda Wieczorna” odcina się ona jasnym blaskiem na tle gasnącej łuny słonecznej.
Księżyc jest jeden dzień po Pierwszej Kwadrze, a jego tarcza oświetlona jest w około 65%. Nasz naturalny satelita, przesuwa się na tle gwiazdozbioru Skorpiona i Wagi, wzejdzie po południu i będzie doskonale widoczny już od wczesnych godzin wieczornych. Z racji tego, że zajdzie dopiero krótko po północy, przez pierwszą połowę nocy skutecznie rozjaśni niebo swoim blaskiem, uniemożliwiając obserwację najsłabszych mgławic. Z drugiej strony, jest to fenomenalny czas do obserwacji samego Księżyca, gdyż oświetlona połowa tarczy, z silnie zarysowanymi cieniami gór i kraterów na linii terminatora, to idealny cel nawet dla lornetek.
Wysoko nad naszymi głowami, w samym zenicie letniego nieba, z łatwością dostrzeżemy układ trzech bardzo jasnych gwiazd, które nie są gwiazdozbiorem, lecz asteryzmem – tak zwanym „Trójkątem Letnim”. Chociaż historycznie punkty te służyły ludzkości do nawigacji od tysiącleci, utworzenie tego potężnego, gwiezdnego “drogowskazu” przypisuje się popularyzatorom astronomii
w XIX i XX wieku (m.in. Oswaldowi Thomasowi i Patrickowi Moore’owi).
Nocne marki zobaczą Saturna nad wschodnim horyzontem krótko po godzinie 22:00. Będzie on cierpliwie piąć się w górę przez resztę nocy, świecąc, blado-żółtawym światłem. Pod koniec lipca systematycznie poprawia swoją pozycję na letnim niebie. Z każdą godziną będzie wędrował coraz wyżej, stanowiąc doskonały i stabilny obiekt do fotografii lub po prostu napawania oczu widokiem jego pierścieni – które w 2026 roku są znacznie lepsze do obserwacji niż w 2025.
Pogodnego nieba i udanych obserwacji!