Z motyką na Słońce – z tęsknoty za ciemnym niebem

ogólne Komentarze (0) »

Jak się nie ma, co się lubi, to dla poprawy nastroju można się ponapawać tym, co oferuje niebo nad miastem. Popularne ciała niebieskie (Księżyc, Jowisz i Wenus, gdyby ktoś miał wątpliwości) w niedzielny wieczór na parędziesiąt sekund ukazały się mym oczom w tzw. międzychmurzu w układzie jak do „trojaka”, natomiast w wieczór poniedziałkowy łaskawie pozwoliły się sfotografować. W układzie jak na załączonym obrazku.

Autor: e-dukatorka

Dlaczego razem?

obserwacje Komentarze (1) »

W pobliżu centrum zdjęcia, wykonanego kilka godzin temu przy pomocy teleskopu Slooh CI2 HighMag, widać dziwny obraz – jakby obiekt przesunął się w trakcie ekspozycji, rysując kreskę zamiast kropki. Rzut oka do atlasu gwiazd wyjaśnia wszystko – ten obiekt to nie planetoida ani kometa (tylko takie szybko poruszające się ciała mogą w trakcie kilku minut naświetlania przesunąć się w zauważalny sposób) a gwiazda podwójna. Powiększenie fragmentu zdjęcia zdradza strukturę owej „kreski”, otóż jest to jakby hantla, oba końce obrazu są pogrubione. Dlaczego dwa obiekty, położone, jak czytamy w katalogu, w odległości 5 sekund kątowych na niebie, nie rozdzieliły się na zdjęciu, chociaż skala tegoż jest wystarczające – przecież jeden element obrazu, czyli piksel to tylko 0.7 sekundy kątowej. Odpowiedź jest złożona. Po pierwsze, istnieją efekty dyfrakcji światła na aperturze teleskopu, wskutek czego obraz obiektu punktowego – a za taki możemy uważać odległą gwiazdę – jest daleki od punktu. Wielkość  struktury dyfrakcyjnej zależy od średnicy teleskopu i dla naszego narzędzia centralny krążek dyfrakcyjny jest mniejszy od jednej sekundy kątowej. Oznacza to, że w idealnym przypadku pojedyncza gwiazda wytworzyłaby obraz o rozmiarach jednego piksela. Tymczasem rzut oka na powiększenie wskazuje, że średnica obrazu gwiazdy na matrycy CCD zależy jeszcze od innych czynników. Pierwszy z nich to aktualne warunki atmosferyczne – drgania powietrza potrafią rozmyć obraz gwiazdy do placka o średnicy rzędu kilku sekund kątowych. Ale i to nie tłumaczy, czemu dwie gwiazdy nie są dostatecznie dobrze rozdzielone na naszym zdjęciu. Przyczyna leży w zbyt długim czasie naświetlania. W miarę jak dany piksel traci fotoelektrony, zyskuje ładunek dodatni i piksele z nim sąsiadujące „zarażają” się od niego, a poza tym zyskują ładunek pochodzący ze światła od coraz to dalszych prążków dyfrakcyjnych. W ten sposób ładunek „rozlewa” się na matrycy, wskutek czego obrazy jaśniejszych gwiazd mają większe średnice, aniżeli obrazy gwiazd słabszych. Nota bene jedna z metod fotometrii, czyli pomiaru jasności gwiazd bazuje właśnie na tym efekcie. Wracając do naszego przykładu z rozdzielaniem obrazów bliskich obiektów, aby skutecznie tego dokonać w tym konkretnym przypadku, należało by skrócić ekspozycję około dwadzieścia razy. Wtedy średnice obrazów gwiazd składowych układu podwójnego zmalały by na tyle, że z łatwością widzieli byśmy je w postaci osobnych krążków. Zatem planując obserwacje, pamiętajmy o dodatkowych efektach, jakie mogą nam zepsuć oczekiwany efekt. Jednym z takich efektów jest prześwietlenie zdjęcia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Autor: argus

Kryzys nie kryzys, a supernowe wybuchają.

obserwacje Komentarze (0) »

29 stycznia na peryferiach galaktyki spiralnej NGC 1309 wykryto światełko, którego poprzednio tam nie było. Analiza fotometryczna i badanie widma wykazały, że mamy do czynienia z wybuchem gwiazdy supernowej typu Ia, czyli obiektu podwójnego, w którym wskutek przepływu materii z czerwonego olbrzyma na białego karła doszło do termonuklearnej eksplozji na powierzchni tego ostatniego. Maksimum blasku supernowa osiągnęła około 11 lutego i teraz będzie świeciła coraz słabiej, aż wreszcie, po roku mniej więcej, zniknie z największych nawet teleskopów. Supernowe typu Ia są używane jako znaczniki odległości, poprzednia taka gwiazda w tej galaktyce, SN2002fk, posłużyła do wyznaczenia odległości NGC1309 od Słońca jako 120 milionów lat świetlnych – ciekawe czy ten wynik się potwierdzi?

Autor: argus

Nie święci garnki lepią, albo jak zrozumieć galaktykę!

obserwacje Komentarze (0) »

Trzydziesty trzeci obiekt na liście Charlesa Messiera to galaktyka spiralna, położona na tle gwiazdozbioru Trójkąta (Triangulum). Kto ma dobry wzrok i mieszka poza miastem, może ją dostrzec nawet bez lornetki jako rozmytą plamkę. Zwrócona ku nam „twarzą” prezentuje w obrazie teleskopowym bogactwo struktur, o niektórych z nich będzie dalej mowa. Prezentowane zdjęcie stanowi składankę 26 pojedynczych fotografii, wykonanych w lutym 2012 roku przy pomocy zdalnie sterowanych teleskopów z projektu Microobservatory. Projekt ten jest całkowicie darmowy i każdy nauczyciel wraz z grupą uczniów może wykonać podobną planszę, wystarczy tylko wejść na stronę projektu (nie trzeba się nawet logować), do czego gorąco zachęcam.
Aby dobrze zrozumieć budowę galaktyki, czyli gwiezdnego miasta, musimy zdać sobie sprawę z tego że wszystkie obiekty punktowe, widoczne na zdjęciu, to po prostu gwiazdy, należące do Drogi Mlecznej. Leżą one znacznie bliżej nas, aniżeli opisywana galaktyka. Ta bowiem jest oddalona o 3 miliony lat świetlnych, czyli nieco bardziej aniżeli galaktyka w Andromedzie. Zatem na naszym zdjęciu galaktyki M33 możemy wyróżnić jedynie znacznie większe od gwiazd skupiska materii, takie jak ramiona spiralne i mgławice gazowo – pyłowe. Pod oznaczeniami IC 131, 132, 133, 135, 136, 137, 139, 140 142, 143 oraz NGC 588, 592, 595 i 604 kryją się właśnie jasne mgławice, czyli skupiska gwiazd i materii rozproszonej, stanowiące elementy struktury galaktyki M33. Gwiazda z prawej strony zdjęcia, oznaczona jako TYC 2293-1483-1, należy oczywiście do Galaktyki i jest stosunkowo bliska – światło potrzebuje tylko około tysiąca lat, aby przebyć dystans dzielący ją od Słońca. Z kolei obiekt opisany symbolem PGC 5694 to galaktyka położona daleko za M33, ale dokładny dystans do niej jest póki co nieznany. Tak więc na zdjęciu widzimy trzy plany. Pierwszy tworzą gwiazdy należące do Galaktyki, stosunkowo bliskie nam (odległe o tysiące lat świetlnych), w drugim planie leży galaktyka M33 (kilka milionów lat świetlnych), na obrazie której wyróżniono poniektóre struktury, wreszcie o wiele dalej położone są obiekty tła, takie jak już wspomniana galaktyka PGC 5694 (dalsze niż kilkaset milionów lat świetlnych).

 

Autor: argus

Kwintet czy kwartet?

obserwacje Komentarze (0) »

Przeszło dwa lata temu Maria zamieściła wpis na temat konfiguracji galaktyk, znanej jako Kwintet Stefana. Dziś na witrynie APOD ukazała się fotografia tego obszaru nieba,  dając asumpt do zastanowienia, co właściwie widzimy. Otóż największa galaktyka na zdjęciu, nosząca numer 7320, jest obiektem położonym o wiele bliżej (40 milionów lat świetlnych) aniżeli pozostałe składniki kwintetu (290 milionów lat świetlnych), o czym w roku 1877 nie było wiadomo.  Na szczęście już w czasach współczesnych okazało się, że widoczna nieopodal galaktyka NGC 7320C leży właśnie w odległości 290 milionów lat świetlnych od nas, co pozwoliło zaliczyć ją do składu grupy i uratowało nazwę. Na zdjęciach wykonanych w różnych zakresach widmowych widoczne są wyraźne struktury pochodzące od działania sił pływowych pochodzących z grawitacyjnych oddziaływań pomiędzy sąsiednimi obiektami, co pozwala uznać galaktyki NGC 7317, 7318A, 7318B, 7319 i 7320 i 7320C za jedną grupę. Uff, więc jednak Kwintet Stefana.

Składanka zdjęć z teleskopu Faulkesa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Składanka zdjęć z teleskopu Slooh CI1

Autor: argus

My patrzymy na Nich, a Oni na nas?

obserwacje Komentarze (0) »

Biało-żółta gwiazda oznaczona na zdjęciu symbolem 55 Cnc to jeden z najważniejszych obiektów zawierających planety pozasłoneczne. Jest ona gwiazdą podwójną, której składniki są oddalone o przeszło 1000 jednostek astronomicznych. Główny składnik oznaczany literą A to karzeł typu widmowego G, podobny do Słońca, choć mający nieco niższą temperaturę powierzchni. Składnik wtórny B to chłodny czerwony karzeł. Najciekawszą rzeczą tyczącą się tego systemu jest fakt, iż odkryto tam do tej pory już pięć planet, obiegających składnik A. Najciekawszą z nich jest planeta oznaczona literą f, okrąża ona bowiem macierzystą gwiazdę wewnątrz tak zwanej ekosfery, czyli może na niej być woda w stanie ciekłym. Co prawda masa tej planety, czterokrotnie przewyższająca masę Ziemi, czyni istnienie na niej życia niezbyt prawdopodobnym, ale za to na jej księżycach – kto wie. Na wszelki wypadek 6 czerwca 2006 roku wysłano w kierunku 55 Cnc kodowany sygnał  na falach radiowych – dotrze on do „adresata” w maju 2044 roku. Odpowiedzi nie należy spodziewać się wcześniej, aniżeli latem roku 2082. Może uczestnicy jubileuszowego siedemdziesiątego dziewiątego obozu PERSEIDY 2082 będą tymi, którzy dowiedzą się o istnieniu życia pozaziemskiego?

Autor: argus

Dlaczego rocznicę Rewolucji Październikowej obchodzono w listopadzie?

historia, ogólne Komentarze (0) »

I o co Galileusz spierał się ze Świętym Officium? Obie te sprawy łączy data dzienna – 24 lutego. Otóż tego właśnie dnia w roku 1582 papież Grzegorz XXIII wydał Bullę “Inter gravissimas”, na mocy której zmieniono sposób naliczania lat przestępnych tak, aby lepiej przybliżyć długość roku kalendarzowego do wartości roku zwrotnikowego. Pamiętajmy, że Mikołaj Kopernik podczas pobytu na Zamku w Olsztynie intensywnie badał długość roku zwrotnikowego, o czym świadczy między innymi tablica poglądowa, której pozostałości mogliśmy oglądać w czasie obozu PERSEIDY 2011.

 

 

 

 

 

 

Na mocy papieskich postanowień bezpośrednio po czwartku 4 października tegoż roku nastąpił piątek 15 października. W trakcie wdrażania reformy nie obeszło się bez protestów, zaś wiele krajów, zwłaszcza niekatolickich, przyjmowało zmiany z opóźnieniem. Dlatego też w Rosji aż do roku 1917 obowiązywał tak zwany Stary Styl, w myśl którego rewolucję z tegoż roku nazywano Październikową, pomimo iż według Nowego Stylu wybuchła ona 7 listopada. O perypetiach towarzyszących powstawaniu i wdrażaniu gregoriańskiej reformy kalendarza przeczytacie tutaj.

Zaś 34 lata później funkcjonariusze Inkwizycji wydali oświadczenie:

“Pierwsza teza: Słońce stanowi centrum świata i jest całkowicie nieruchome pod względem ruchów lokalnych.

Cenzura: Teza ta została jednogłośnie uznana za bezsensowną i absurdalną z punktu widzenia filozoficznego i formalnie heretycką (…).

Druga teza: Ziemia nie stanowi centrum świata, ani nie jest nieruchoma, lecz obraca się zarówno wokół samej siebie, jak i ruchem dobowym.

Cenzura: Jednogłośnie stwierdzono, że teza ta podlega tej samej cenzurze filozoficznej, z punktu zaś widzenia teologii, jest co najmniej błędem w wierze.”

W efekcie twórca nowożytnej fizyki poddany został upokarzającej procedurze i zmuszony do wyrzeczenia się swoich heliocentrycznych poglądów. Oficjalna rehabilitacja Galileusza nastąpiła dopiero 8 stycznia 1992 roku.

 

Autor: argus

Wyjątkowy układ

Jowisz, obserwacje Komentarze (0) »

Dziś wieczorem cztery galileuszowe księżyce Jowisza – Io, Europa, Ganimedes i Kallisto znalazły się po jednej stronie macierzystej planety, tworząc ten piękny i wyjątkowy obraz.

Autor: argus

Otwarty dostęp do treści naukowych

ogólne, prywatnie, wykłady Komentarze (0) »

“Apel do instytucji finansujących naukę o wprowadzenie otwartego dostępu do treści naukowych w Polsce”

ciąg dalszy na stronie www

Autor: bartek d.

I po warkoczu

komety, obserwacje Komentarze (0) »

Na fotografiach wykonanych 20 listopada ubiegłego roku głowa komety Garradda C2009/P1 jeszcze jest ozdobiona warkoczem. Na zdjęciu dzisiejszym już go nie widać, a sam blask komety znacznie osłabł. Jeszcze posiadacze lornetek mogą ją dostrzec na tle gwiazdozbioru Smoka, ale pożegnanie z tą kometą już blisko. Miejmy nadzieję, że lada chwila pojawi się nowy obiekt, który zwróci naszą uwagę swoją urodą.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Autor: argus
free watch porn vid freewatchpornvid xxx sex porn list xxxsexpornlist xxx sexporn zilla xxxsexpornzilla teen x porn vid teenxpornvid porn amateur x tube pornamateurxtube hit jizz porn hitjizzporn
fullsexmoviestubeporn mobilexvideotube 3gpsexpornvideo freexpornvid xpornzilla hardxxxporntube 3gpsexmovies xvideosporntube xxxporntube/a> hardsexvideo hardsexmovies watchxxxporntube
Silnik: Wordpress - Theme autorstwa N.Design Studio. Spolszczenie: Adam Klimowski.
RSS wpisów RSS komentarzy Zaloguj się
fullxnxxpornvideo tubidy mzik indir
hardsexmobilvideos