Dzięki fotografii poklatkowej oraz umieszczeniu aparatu na prostym montażu paralaktycznym każdy może od ręki wstrzymać niebo i poruszyć Ziemię. Wtedy wyobrażenie sobie, że stoimy na wielkiej kręcącej się piłce, staje się bardzo łatwe. Poniżej parę przykładów:
1. Droga Mleczna nad miastem: 172 zdjęcia przy ekspozycji 30 sekund każde. Łącznie 85 minut obserwacji jako 7-sekundowy film:
2. Południowy fragment nieba: 416 zdjęcia przy ekspozycji 30 sekund każde. Łącznie 208 minut obserwacji jako 17-sekundowy film:
Objaśnienia:
Fotografia poklatkowa to technika tworzenia filmu z serii zdjęć. W przypadku nocnego nieba potrzeba zdjęć z częstotliwością rzędu jednego na minutę, by wyraźnie zaobserwować ruch obrotowy Ziemi i jednocześnie zarejestrować słabe obiekty nocnego nieba.
Montaż paralaktyczny to mechanizm, który kompensuje ruch obrotowy Ziemi. Jego oś pokrywa się z ziemską osią, a prędkość obrotowa jest dokładnie przeciwna do ziemskiej.