19 sierpnia – Janusz
Chciałbym dzisiaj zachęcić Was do obserwacji kolejnego ciekawego obiektu na wieczornym niebie mianowicie gromady kulistej gwiazd M13 w Herkulesie. Sam gwiazdozbiór jest teraz dobrze widoczny nad południowo zachodnim widnokręgiem między dwiema jasnymi gwiazdami. Wegą z gwiazdozbioru Lutni i Arktura z gwiazdozbioru Wolarza. Do obserwacji tej gromady kulistej gwiazd wystarczy już lornetka a w dobrych warunkach obserwacyjnych, z dala od świateł miejskich, w bezchmurną i bezksiężycową noc można ją zobaczyć nieuzbrojonym okiem. Gromady kuliste to skupiska setek tysięcy starych względnie chłodnych gwiazd. Ta konkretna może ich zawierać nawet milion. Gwiazdy tej gromady są silnie związane grawitacyjnie tworząc sferyczny obłok o rozmiarach prawie 150 lat świetlnych. Gromady kuliste otaczają galaktyki tworząc wraz z ciemną materią tak zwane halo galaktyczne. M13 jest odległa od nas o 25 tysięcy lat świetlnych. Co ciekawe w 1974 roku przy użyciu największego wówczas radioteleskopu w Arecibo o średnicy czaszy 304 metry, wysłano w kierunku tej gromady sygnał radiowy z podstawowymi informacjami o ludzkości i jej wiedzy. Była to tak zwana wiadomość z Arecibo. Wiadomość ta dotrze do tej gromady dopiero za 25 tysięcy lat a ewentualna odpowiedź dotrze do nas za 50 tysięcy lat. Nad ranem będziemy mogli obserwować przepiękne ustawienie Wenus, Jowisza i Księżyca na tle gwiazdozbioru Bliźniąt. Cienki sierp Księżyca na 4 dni przed nowiem a poniżej Wenus oświetlona w 80% i Jowisz z czterema największymi księżycami ustawionymi w jednej linii. W kolejności Io, Ganimedes, Europa, Kallisto. Jednak, aby je zobaczyć potrzebny będzie teleskop. Te księżyce odkrył Galileusz w 1610 roku przy użyciu lunety, którą sam zbudował. Chociaż Simon Marius twierdził, że to on jako pierwszy obserwował te księżyce. Nazwy planet zaczerpnięte są z mitologii rzymskiej i greckiej i nawiązują do imion bogów. Nazwy księżyców nawiązują do innych postaci w mitologii jak nimfy czy pomniejsi bogowie. Wyjątkiem jest Uran, którego księżyce nazywane są imionami postaci z dział Szekspira i Pope’a. Przed wschodem słońca pojawi się na wschodnim niebie Merkury. Najmniejsza planeta układu słonecznego. Mamy maksymalną zachodnią elongację Merkurego to oznacza, że znajduje się najdalej na zachód od słońca w swojej wędrówce dookoła niego. Daje to okazję do obserwacji Merkurego przed wschodem Słońca. Należy jednak zachować ostrożność podczas jego obserwacji, bo Merkury szybko niknie w blasku słonecznym. Pogodnych nocy i owocnych obserwacji