Wielki projekt EarthKAM niestety dobiegł końca, misja z drugiego tygodnia lipca 2025 roku była ostatnią, kiedy to dało się zamawiać wykonanie zdjęć wskazanych miejsc na powierzchni Ziemi. Zostały jednak ogromne zasoby zdjęć archiwalnych, poczynając od galerii z roku 2001. Będziemy z nich czerpali jeszcze długo. Dla przykładu przytoczę zdjęcie wykonane piętnastego kwietnia 2018 roku o godzinie 10:46 czasu uniwersalnego. Słońce znajdowało się wtedy niemal 50 stopni nad wschodnim widnokręgiem, czyli u dołu zdjęcia, wydobywając wspaniałą kolorystykę tego niebywale geologicznie zróżnicowanego terenu. Obejmuje on obszar o rozmiarach 67 x 37 kilometrów, położony w Algierii tuż przy granicy tego kraju z Marokiem. Obecnie rozciąga się tam Wielki Erg Zachodni, czyli gorąca pustynia piaszczysta. Na jej północnym skraju, w dolinie rzeki Wadi Dara widoczne są formacje skaliste stanowiące południową krawędź wypiętrzenia, znanego jako Atlas Saharyjski. Tam też bystre oko wypatrzy kolistą strukturę o charakterze krateru uderzeniowego.
Nazwano go Ouarkziz i jego powstanie wiąże się z upadkiem meteorytu nie dawniej, niż 70 milionów lat temu. W powiększonym fragmencie uwidaczniają się detale, dzięki którym zinterpretowano krater jako młodszy od otaczających go skał osadowych.
Szczegółowa analiza terenu jest przedstawiona na zdjęciu, wykonanym z pokładu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej w dniu 21 kwietnia 2012 roku.
Wreszcie pierwszego marca tego roku wykonano fotografię tego krateru za pomocą aparatury pracującej na pokładzie satelity Copernicus-Sentinel 2. Da się tam rozróżnić ogromną liczbę szczegółów, których analiza uprawdopodabnia hipotezę o uderzeniowym charakterze krateru.
Zachęcam uczniów do wyszukiwania przykładów wiążących archiwalne zdjęcia z projektu EarthKAM z aktualnymi danymi satelitarnymi.