O zjawisku światła popielatego pisaliśmy już na naszym blogu kilkakrotnie – przypomnę linki do wybranych wpisów: https://uczniowie.moa.edu.pl/swiatlo-popielate/, https://uczniowie.moa.edu.pl/swiatlo-popielate/, https://uczniowie.moa.edu.pl/ciemne-swiatlo-a-nawet-popielate/, https://uczniowie.moa.edu.pl/swiatlo-popielate-jak-powstaje/.
Tym razem, skuszony zjawiskiem porannej koniunkcji, czyli bliskiego spotkania na niebie trzech ciał – Księżyca, Wenus i Jowisza, wykonałem serię zdjęć z różnymi parametrami ekspozycji. Po złożeniu w programie GIMP powstała zgrabna animacja, pozwalająca na zauważenie to pojawiającej się, to znikającej nocnej strony księżycowej tarczy.
Oczywiście zarys tarczy naszego satelity był doskonale widoczny okiem nieuzbrojonym dzięki jego późnej fazie. Obserwacje wykonano bowiem dwie doby przed nowiem, kiedy to wiek Księżyca wynosił 27,3 dnia. Obiekty te zostały opisane na kolejnym zdjęciu.
Kolejne ujęcie przedstawia cały obszar gwiazdozbioru Bliźniąt, na tle którego jak na scenie zapozowały Księżyc, Wenus i Jowisz.
Zachęcam czytelników, a zwłaszcza naszych uczniów do samodzielnych prób utrwalenia na zdjęciach bardzo malowniczego zjawiska, jakim jest światło popielate Księżyca. Najbliższe wieczorne okazje będą od wtorku 26 do piątku 29 sierpnia, zaś kolejne, już w trakcie roku szkolnego, to wieczory po wrześniowym nowiu, który przypada w poniedziałek, 22 tegoż miesiąca.