Bobry mają się dobrze

ogólne Komentarze (0) »

W Puszczy Niepołomickiej wesoło szemrzą strumyczki niosące wodę po ostatnich opadach. Gdzieniegdzie rozlewiska zajmują spore połacie lasu, zaś na torfowisku Wielkie Błoto jej poziom jest obecnie tak wysoki, że zazwyczaj przejezdna ścieżka częstokroć pod nią niknie, aby wynurzyć się po kilkudziesięciu metrach. Każda wycieczka na polanę  przynosi nowe odkrycia miejsc, gdzie gnieżdżą się bobry.  Dziś zaraz za torami w Kłaju trafiłem na ślad tych gryzoni w postaci sporej tamy na potoku.  Nie brakowało także drzew już powalonych i tych czekających na swój los. Jednio z nich, grube na kilkadziesiąt centymetrów, zostało napoczęte już jesienią, ale dopiero tej wiosny robota zostanie dokończona.  Także i dziki mają swój udział w kształtowaniu wyglądu polany, wszędzie widać buchtowiska.

Tama bobrowa na potoku.

 

 

 

 

 

 

 

 

Woda spiętrzona około 3o centymetrów.

 

 

 

 

 

 

 

 

Świeże ślady bobrowych siekaczy.

 

 

 

 

 

 

 

 

To robota jeszcze zeszłoroczna.

 

 

 

 

 

 

 

 

Te ślady świadczą o kontynuacji starań.

 

 

 

 

 

 

 

 

Buchty dzików mówią nam wiele o populacji tych zwierząt.

Autor: argus

Z trochę innej perspektywy

ogólne Komentarze (0) »

W zeszły czwartek postanowiłam zrezygnować z wykładu z analizy, ćwiczeń z astronomii sferycznej i ( o zgrozo!) z zajęć wychowania fizycznego i pojechać do Grudziądza na 43 Ogólnopolskie Młodzieżowe Seminarium Astronomiczne. Niestety nie zdążyłam na 7 pierwszych referatów czego bardzo żałuję , bo (jak dowiedziałam się później) wśród nich znajdowały się te najlepiej ocenione przez jury i tegorocznych uczestników.

W Grudziądzu przywitały mnie zdumione spojrzenia jurorów i znajomych z poprzednich lat i setki pytań, których treść można sprowadzić do jednego „GDZIE JEST GRZEGORZ?”.

W II sesji dominował Układ Słoneczny. Najbardziej podobał mi się referat „Najpierw masa, potem rzeźba” podczas, którego Ania zaprezentowała własnoręcznie wykonany, ogromny globus Marsa. Miłośnicy astronomii, którzy uczestniczyli w Seminarium  w 2015 roku mieli szansę powrotu do przeszłości podczas prezentacji na temat Księżyca i pływów na Bałtyku. Jednak to na kolejną (czyli III ) sesję czekałam najbardziej bo wtedy prezentowali się nasi znajomi z wakacyjnego obozu Perseidy. Artur ciekawie opowiadał o tajnikach modeli kosmologicznych, a  Bartek za swoją pracę „Krótko o galaktykach i ich obserwacji” zdobył V miejsce. W tej sesji wysłuchałam też wystąpienia jednego z reprezentantów Małopolski ( Ola mówiła w I sesji) Alberta. Swój temat „ Podstawowe typy widmowe gwiazd i ich przedstawiciele” zaprezentował bardzo dobrze. Niestety gorzej poradził sobie z pytaniami jurorów. Za rok będzie lepiej 🙂  .

Co roku Sebastian Soberski  otwierając Seminarium podkreśla, że głównym celem nie jest konkurs lecz spotkanie ludzi o podobnych zainteresowaniach. Dlatego już czwarty rok po rząd spędzam w Grudziądzu noce na rozmowach i grze w Mafię.

Tym razem Canon został w domu więc mam tylko jedno, ale wyjątkowe zdjęcie wykonane przez pana Łukasza Maślańca. Roboczy tytuł to „OMSA 2037”.

P.S.

Pamiętajmy, że sponsorem strategicznym 43 OMSA była Grupa ENERGA!

 

Autor: Karola

Całkowite zaćmienie Księżyca.

Księżyc, ogólne Komentarze (0) »

Już za 16 miesięcy Księżyc będący wtedy w pełni zanurzy się w cień, jaki Ziemia rzuca w przestrzeń. Zjawisko takie zdarza się rzadko, a jego widok dostarcza wielu wrażeń. Dlatego też publikujemy tutaj efemerydę najbliższego widocznego w Polsce zaćmienia. Nastąpi ono w piątkowy wieczór 27 lipca 2018 roku.

Początek fazy częściowej Początek fazy całkowitej Koniec fazy całkowitej Koniec fazy częściowej
Czas lokalny 19 h 24 min 20 h 30 min 22 h 13 min 23 h 19 min
Wysokość 24o 34o 47o 53o
Autor: Kacper Wójcik

Hackathon Planetaryjny

ogólne Komentarze (0) »

W tym tygodniu reprezentacja naszego obserwatorium miała możliwość uczestniczenia w  warsztatach Hackathon Planetaryjny. Odbywały się one w Centrum Nauki Kopernik w Warszawie. Trwały one zaledwie dwa dni. W tym czasie przygotowywaliśmy nowe seanse z systemem pracy, który używa się w planetarium. Możliwości były ogromne. Powstało pięć fantastycznych seansów, które podobały się widzom.

Autor: Justyna.P

Gromada M3 z Michaliny

obserwacje, ogólne Komentarze (0) »

Poniższe zdjęcie gromady kulistej M3 zostało wykonane przez GS, za pomocą teleskopu Meade LX200 z kamerką Meade 3 Pro, przy słabym seeingu. Opracowałem je w programie GIMP 2 na dzisiejszych zajęciach, korzystając również z bazy SIMBAD. Najsłabsze gwiazdy widoczne na zdjęciu zbliżają się do 17 magnitudo.

Autor: LukaszK

MIRI Instrument – graficzne impresje z Heidelberga

ogólne, wykłady, wyprawy Komentarze (0) »

 

Pod koniec listopada ubiegłego roku otworzyłam wystawę mojego autorstwa na terenie kampusu Instytutu Maxa Plancka w Heidelbergu (MPIA), w niezwykłym budynku na planie galaktyki spiralnej, Haus der Astronomie (HdA). Wystawa była zwieńczeniem mojego dwumiesięcznego pobytu naukowego w MPIA. W dniu wernisażu wygłosiłam również wykład dla naukowców z Instytutu, wyjaśniający wspólne elementy sztuki i nauki oraz moje dotychczasowe doświadczenie w łączeniu obu dziedzin oraz w inspiracji nauką w sztukach wizualnych. Sama wystawa zatytułowana “MIRI Instrument. Mid-Infrared impressions” składała się z czterech wielkoformatowych grafik (największa miała prawie cztery metry długości) oraz koła z różnego rodzaju filtrami światła podczerwonego zaprojektowanego do instrumentu MIRI, który nie opuszczał dotychczas laboratoriów Instytutu, gdzie został skonstruowany. Instrument oraz grafiki zostały przeze mnie zaaranżowane w instalację, którą można było oglądać w HdA.

MIRI to instrument zaprojektowany dla Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba (JWST), dzięki któremu będziemy mogli zaobserwować pierwsze światło po Wielkim Wybuchu pochodzące od pierwszych gwiazd, które mogłby powstać po tym, jak młody Wszechświat ostygł na tyle, by umożliwić powstanie atomów. Dzięki MIRI będziemy również mogli zajrzeć do wnętrza gęstych chmur gazu, zobaczyć formację gwiazd ukrytych w ich wnętrzu oraz badać dokładniej brązowe karły oraz planety pozasłoneczne. Kto wie, być może dzięki JWST znajdziemy pierwsze dowody życia poza Ziemią. Teleskop będzie 100 razy dokładniejszy od Kosmicznego Teleskopu Hubble’a i będzie największym obserwatorium wystrzelonym w przestrzeń kosmiczną do tej pory.

Grafiki cyfrowe składające się na instalację prezentowaną na wystawie były impresjami związanymi z tym w jaki sposób JWST będzie rejestrował obserwowane obiekty (spektroskopia), tego w jakich warunkach funkcjonuje instrument MIRI (temperatura zbliżona do zera absolutnego, niemalże zerowa wilgotność), budową i sposobem działania koła z filtrami, które zostało skonstruowane w MPIA oraz z formacją pierwszych gwiazd i galaktyk (a co za tym idzie z emisją pierwszego światła). Przy tworzeniu tych prac istotne znaczenie miała dla mnie zarówno warstwa naukowa niezwykłych odkryć, które będą możliwe dzięki JWST jak również wpływ, jaki te odkrycia będą miały na naszą globalną kulturę i samoświadomość jako gatunku. Obserwacja pierwszego światła wniesie wiele do dyskusji związanej z początkiem Wszechświata, a badanie planet pozasłonecznych może przynieść niezwykłe odkrycie – pierwszego życia poza naszą planetą.

 

 

 

 

 

Więcej informacji o wystawie można znaleźć tu.

Autor: z.szczesna

Teleskopy w Tatrach

ogólne Komentarze (1) »

W niedzielę, razem ze Staszkiem próbowaliśmy wejść na Kieżmarski Szczyt w Tatrach słowackich. Niestety z powodu braku czasu i wzrastających trudności byliśmy zmuszeni zawrócić 300 metrów poniżej szczytu.


W tamtych okolicach znajduje się jednak parę astronomicznych ciekawostek. Chodzi o dwa obserwatoria astronomiczne wzniesione w 1940 roku. Pierwsze znajduje się nad Łomnickim Stawem, na wysokości 1786 m n.p.m.

 

Drugie oglądaliśmy jedynie z daleka, mieści się ono na szczycie Łomnicy, drugiego co do wysokości szczytu całych Tatr na wysokości 2632 m n.p.m.

 

Obserwatoria te są najwyżej położonymi placówkami obserwacyjnymi w pobliżu Polski. Co prawda ustępują pod tym względem teleskopom na Hawajach, jednak znajdują się wyżej niż sławne obserwatoria Paranal i La Silla w Chile czy teleskopy na wyspach Kanaryjskich. Dzięki temu gdy doliny skryte są chmurwami, wciąż można prowadzić obserwacje, o wielu innych zaletach nie wspominając.

Widać to doskonale na zdjęciach z  projektu EarthKAM telefonu komórkowego.

 

Niekorzystny wpływ na warunki obserwacyjne ma natomiast bliskość Popradu. Nad Łomnicki Staw można dostać się w ciągu 2 godzin znakowanym szlakiem. Wejście na szczyt Łomnicy to kolejne 3 godziny podejścia ułatwionego łańcuchami, jednak nie jest ono znakowane i według oficjalnych przepisów można się tam udać jedynie z uprawnionym przewodnikiem lub jako członek klubu górskiego zrzeszonego w UIAA.
Na szczęście (?) do obu obserwatoriów prowadzą kolejki linowe (z pięknymi słupami wysokiego napięcia), więc może być to bardzo interesujący cel na wycieczkę dla uczniów i pracowników MOA.

Autor: Artur Sosnal

Maszt na razie leży

ogólne 2 komentarze »

Dziś rano tuzin chłopa brało udział w rozładunku pozyskanego z Podłęża kilkunastometrowego masztu kratownicowego, jaki w niedalekiej (?) przyszłości ma podtrzymywać antenę łączności kryzysowej, zlokalizowaną na terenie Obserwatorium. W oczekiwaniu na zezwolenie na budowę maszt spoczął na drewnianych podkładach oraz został otaśmowany i oznaczony. Oby tylko nie zarósł zielskiem, jak to się przydarzyło pewnemu maluchowi.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Autor: argus

VI Zimowe Warsztaty Astrofotografii

ogólne Komentarze (0) »

Podczas warsztatów dowiedzieliśmy się gdzie możemy znaleźć zdjęcia wykonywane przez ISS. Wybrałam kilka i dzięki umiejętnością nabytym na warsztatach (obsługa programu Machinery HDR Effect oraz programu GIMP) nadałam im taki wygląd. Udało mi się też zlokalizować miejsca, które zostały sfotografowane. To świetna zabawa i daje takie super rezultaty. Polecam 🙂

Autor: GosiaSz.

Jeszcze trochę o HDR

ogólne Komentarze (0) »

Nasze oczy rejestrują duży zakres dynamiczny i szeroki zakres barw. Aparat cyfrowy nie jest w stanie rejestrować pełnego zakresu dynamiki ludzkiego wzroku. HDR (High Dynamic Range) to metoda uzyskania obrazu o zakresie tonalnym znacznie szerszym od zarejestrowanego przez aparat na pojedynczej klatce. Zdjęcia HDR tworzy się poprzez połączenie kilku obrazów tej samej sceny, naświetlanych w różny sposób, tak aby na poszczególnych klatkach zarejestrować poprawnie wszystkie zakresy — od świateł do cieni.

Rezultat przetwarzania w programie Machinery HDR Effects:

lub  tak …

A poniżej próba wykorzystania techniki HDR w astronomii.

Fotografie Księżyca, o różnych czasach naświetlania:  1/250 s, 1/500 s, 1/1000 s, wykonane przy pomocy teleskopu Sky-Watcher 1200mm oraz aparatu Canon EOS 1100D.

Efekt końcowy:

Autor: nauczyciel
free watch porn vid freewatchpornvid xxx sex porn list xxxsexpornlist xxx sexporn zilla xxxsexpornzilla teen x porn vid teenxpornvid porn amateur x tube pornamateurxtube hit jizz porn hitjizzporn
fullsexmoviestubeporn mobilexvideotube 3gpsexpornvideo freexpornvid xpornzilla hardxxxporntube 3gpsexmovies xvideosporntube xxxporntube/a> hardsexvideo hardsexmovies watchxxxporntube
Silnik: Wordpress - Theme autorstwa N.Design Studio. Spolszczenie: Adam Klimowski.
RSS wpisów RSS komentarzy Zaloguj się
fullxnxxpornvideo tubidy mzik indir
hardsexmobilvideos